gdy dusza się uśmiecha…

***(gdy dusza się uśmiecha)

kiedy dusza się uśmiecha
w oczach widnieją słońca
iskierki złote
człowiek na to czeka
aby zrozumieć duchową mowę
i mieć apetyt wielki
na życie razem, nie solo
związki dusz nie bolą
lecz się uśmiechają
kiedy ludzie się kochają
a pochmurnieją,szarzeją
gdy ludzie się nie rozumieją
ich dusze nie błyszczą
miłością i nadzieją
na życie wieczne
piękne i słoneczne

ich marzenia się nie ziszczą
żyć będą krótko przelotną myślą…

18.11.2016r.cichosza

Cytat :(autor nieznany)
„Choćby ci dusza darła się na strzępy,
choćby ci serce z bólu pękać miało,
ty pokaż uśmiech, bo ludzie to sępy-
wyszydzą, spalą i jeszcze im mało.”

[ *** ]

Reklamy

Informacje o cichosza

http://wp.me/p1DWCK-hU
Ten wpis został opublikowany w kategorii Główna, tagi, tagi;poezja, wiersze i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

12 odpowiedzi na „gdy dusza się uśmiecha…

  1. goldenbrown pisze:

    A pamiętasz ten wiersz?
    Kazimierz Przerwa-Tetmajer

    „Nie sądź po ustach”

    Nie sądź po ustach do uśmiechu skorych,
    że się ból w czyjejś nie zagnieździł duszy;
    nie wiesz, jak często nieraz walczyć trzeba
    nim się jęk śmiechem zdławi i zagłuszy.

    Bóg tylko jeden patrzy w ludzkie serca
    i widzi raka co tyle ich toczy,
    widzi te rany straszliwie krwawiące-
    i sam On musi precz odwrócić oczy!

    • Bóg nigdy oczu od ludzkiego serca
      choć widzi raka co tyle ich toczy,
      ani nie odwróci ani ich nie zamknie
      – nie po to krew własną przez Syna utoczył.

      To człowiek tylko we własnym (o)błędzie
      drzwi Bogu zamyka by nie miał doń wejścia,
      lecz takoż potrafi Go w sercu ugościć
      – nie każdy wszak żyje by miłość uśmiercać.

      • cichosza pisze:

        dziękuję Odysie za twoją interpretację wiersza…
        moim skromnym zdaniem Bóg ma wgląd w duszę
        każdego człowieka ale nie ingeruje
        lecz cierpliwie czeka by człowiek sam zauważył,
        że cierpienie szlifuje duszę by była
        jak diament bez skazy …

      • Z pewnością wie wszystko ale to nie znaczy że będzie ingerował w wolną wolę. To wolna wola z własnej woli powinna go szukać. Taka „powinność” ma sens tylko wtedy jeśli jest niewymuszona. Głód obcowania z Bogiem gasi głód obcowania ze złem i pozwala widzieć dobro w drugim człowieku, albo przynajmniej pozwala dać takiemu szansę.

      • cichosza pisze:

        odnośnie wolnej woli ale i empatii na dobro jakoś skojarzyły
        mi się słowa Adama Asnyka „ból zasnął” …przytoczę fragment
        choć cały wiersz jest piękny ;

        „…A nie tych żal mi najbardziej,
        Co cierpią niezasłużenie:
        Ci, jako rycerze twardzi,
        Znieść mogą każde cierpienie:

        Ci, chociaż los ich przygniata,
        Chociaż nieszczęścia dłoń kruszy,
        Mają współczucie od świata
        I spokój własnej swej duszy.

        Lecz żal mi tych, którym cięży
        Poczucie spełnionej winy,
        Co w sercu noszą kłąb węży
        I cierpią z własnej przyczyny.

        Takiej boleści posępnej
        Najsilniej wstrząsa mną echo…
        Gdyż w mrok ich duszy występnej
        Nie można zstąpić z pociechą.”

    • cichosza pisze:

      Bóg widzi wszystko co się w duszy i w sercu dzieje
      i nie odwraca oczu od żadnego człowieka ,trzeba
      tylko zrozumieć sens bólu i cierpienia …dzięki
      Goldenbrown za przypomnienie wiersza choć
      nie we wszystkim zgadzam się z K.P-Tetmajerem

  2. podoba mi się cytat o sępach:)), wiersz uroczy:) gdy uśmiech duszę łaskocze
    niech się śmieje i rozpuści radosne warkocze:)))))

  3. snieznasowa pisze:

    Bóg kocha każdą duszę
    niezależnie od jej koloru
    widzi ją na wskroś
    daje jej wolną wolę
    a gdy dusza się uśmiecha
    On uśmiecha się też.

    • cichosza pisze:

      Bóg się zawsze uśmiecha gdy widzi miłość u człowieka
      wtedy duszę jego rozświetla ,oczom blasku dodaje
      a człowiek szczęśliwym się staje …
      „Czyliż niewinna miłość wiecznej godna męki?
      Ten sam Bóg stworzył miłość, który stworzył wdzięki.
      On dusze obie łańcuchem uroku
      Powiązał ze sobą!
      Wprzód, nim je wyjął ze światłości stoku,
      Nim je stworzył i okrył cielesną żałobą,
      Wprzódy je powiązał ze sobą!”
      Autor: Adam Mickiewicz, Dziady

  4. avemi pisze:

    „nigdy,,, i na zawsze” może odwrotnie, ale sens się nie zmieni… Miłość nie przemija 🙂

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s